Hinduwijzer - Informatie en beschouwingen over het Hinduisme

Mijn boodschappen
We zijn alleen gekomen en vertrekken alleen. Hoewel ik enorm veel van mijn partner hou, besef ik heel goed dat mijn leven grotendeels bestaat uit de pad die ik zelf zal afleggen. Vaak voel ik me een eenling. Ik neem verschillende gebeurtenissen waar en maak ik mijn 'zussen' duidelijk wat ik heb ervaren en wat het gevolg van mijn acties zijn geweest. Mijn boodschappen voelen na het doorgeven hiervan onbegrepen en daardoor minder van waarde. Ik wil ze het slechte te besparen. Maar dan nog lijken mijn ervaringen alleen positief voor 'mij' geweest te zijn. Er zei ooit eens iemand, een medium, en meerdere mensen, jij bent in dit leven op aarde gekomen om jouw boodschap te verspreiden. Zo heb ik mijn begin jaren hier op aarde ervaren. De laatste tijd denk ik vaak aan de mislukte pogingen van het verspreiden van mijn boodschap. Wat nou als ik aan het einde van mijn leven er achter kom dat het delen van mijn ervaringen geen nut is geweest? En dat mensen er niet klaar voor zijn om te luisteren naar andere wegen die naar Rome toe leiden?

Mijn voorbeelden
Er zijn dagen waar ik even stil sta bij mijn vader Shiv en mijn moeder Parvati en kijk ik ze diep in hun ogen aan vragend naar antwoorden. Ik kom altijd vrede vol van hun vandaan. En realiseer me dan dat ik filosofisch ben ingesteld en te vroeg volwassen ben geworden. Mensen zoals Gandhi en Martin Luther King hebben bergen verzet.Hoewel ik helemaal niet te vergelijken ben met zulke mensen kijk ik enorm tegen ze op. Er zijn altijd mensen geweest die nooit klaar waren voor boodschappen van grootheden zoals Gandhi en Martin Luther King. Maar gaat dat wel ooit gebeuren? Vragen we ons vaak genoeg af wat het belang is van dit leven? En dat we er optimale gebruik van maken voordat het te laat is? Met optimale gebruik bedoel ik leven zoals je zelf wilt leven. En dit heeft ook te maken met hoe je leefsituatie ervoor staat. Tot hoeverre leven zoals je wilt mogelijk maakt.

Mijn filosofie
Het hindoestaanse cultuur in mijn omgeving heeft het leven vaak voor mij moeilijk gemaakt. Het ontroert mij wanneer ik dit elke keer zie gebeuren bij mijn 'zussen'. En ik maak ze duidelijk dat er ook een andere weg is hoewel het er naar uitziet dat er geen enkele weg meer mogelijk is. En ik vertel ze dan dat dit een illusie is en dat er werkelijk zoiets is als het leiden van een eigen leven. Ik herken hun ongelukkige gevoel wat op dat moment aan voelt als thuis. En opeens gaat er een songtekst door me heen en vertel ditzelfde aan mijn 'zussen';

Het is niet erg om vooral als vrouw even egoïstisch te zijn en om aan jezelf te denken. Cijfer jezelf niet weg, ook al is er maar 1 persoon in je leven die het zonnetje in je leven is. Zorg ervoor dat jij het zonnetje bent. Wat mij van jongs af aan duidelijk is gemaakt dat ik in dit leven ben gekomen om het leven van mijn ouders makkelijker te maken. Pure onzin! Leven doe je voor jezelf. Natuurlijk kunnen we een speciale band voor een aantal mensen hebben en dit brengt ons in de verleiding om alles te geven. Ook als we zeggen "ik ben een gever en zo ben ik altijd geweest". Maar geef niet meer dan jezelf. Want aan het einde heb je alleen jezelf nog. Stel dat we zelfs dat zouden weg geven. Volgens De Bhagvad Gita hebben we onszelf nodig tot op het laatste seconde. Ons lichaam en denkvermogen is een middel om ons leven tot een hoger spirituele positie te brengen. Zorg daarom goed voor jezelf en blijf positief. En 'Sister', vergeet niet wie je bent!

Bron:
De Bhagvad Gita
http://www.mindspring.com/~siamese/art/mcelie.htm