Hinduwijzer - Informatie en beschouwingen over het Hinduisme

De Gita is een dialoog tussen God Krishna en prins Arjuna vóór de aanvang van een grote militaire slag op het veld van Kuruksetra in India (Bharatavarsa) van zo'n vijfduizend jaar terug. Symbolisch gaat de Bhagavad Gita vooral over het vinden van God en de eeuwige ziel (atma) én daarbij het juiste handelen. Arjuna komt in dit boek op het slagveld van Kuruksetra zijn familie en vrienden tegen, tegen wie hij ten strijde moet trekken om de heerschappij over zijn land terug te krijgen. Als hij ziet dat hij hiervoor tegen zijn dierbaren moet strijden, werpt hij zijn wapens af en roept in wanhoop tot zijn goede vriend en wagenmenner Krishna dat hij deze strijd hoe dan ook niet wil winnen. Als hij wint verliest hij zijn dierbaren en kleeft er volgens hem "bloed" aan het veroverde koninkrijk, en als zijn dierbaren overleven verliest hij de strijd. Arjuna onthult aan Krishna dat hij liever naar het woud gaat en alle beslommeringen achter zich laat. Maar Krishna als allerhoogste leraar op het gebied van de vedische kennis weet Arjuna te overtuigen om af te zien van zijn kinderachtige idee om zo de strijd te ontwijken.

Hij noemt hem in de Geeta indirect een dwaas, die geleerde woorden spreekt maar zich daarbij druk maakt om het toch al sterfelijke materiële lichaam. We dienen hier ook op te merken dat de leringen, in de Bhagvad-Geeta aan Arjuna gegeven, dienden om zijn eeuwige natuur als eeuwige ziel weer op te wekken om zo terug te kunnen keren naar de spirituele wereld. Daarop begint Krishna zijn verhandeling over handelen omwille van de handeling zelf, zonder gehecht te zijn aan het resultaat. Hij raadt Arjuna aan zich niet langer te hechten aan aardse genoegens en ongenoegens, familie en zogenaamde vrienden, maar al zijn handelingen op te dragen aan God.

Hierin kunnen we een verbeelding zien van het spanningsveld in ieder mens tussen het onthecht dienen van de innerlijke Godheid (Bhakti-yoga) en het onvermijdelijke handelen in de buitenwereld (Karma-marga).

De Geeta is een van de belangrijkste bronnen van de Yoga-filosofie, omdat het antwoorden bevat over vragen over het eeuwige, en hoe het te bereiken met het huidige menselijk lichaam, die volgens Hindoes gelden voor iedereen in dit universum.

Verhalen over de geboorte en verdere daden van Krishna staan beschreven in het tiende canto van het Srimad Bhagavatam, dat van latere datum is en het oorspronkelijke commentaar is op de vedanta-sutra.